EEN PERSOONLIJK VERHAAL
De literatuur van dhr. Armstrong herschrijven
DOOR DAVID C. PACK
Herbert W. Armstrong werd gebruikt om honderden waarheden te herstellen in de Kerk van God in de twintigste eeuw. Die waarheden werden beschreven in tal van boeken, boekjes en artikelen. Federale wetten inzake copyright verbieden De Herstelde Kerk van God om dit materiaal opnieuw te publiceren in z’n originele vorm. Al deze waarheden hebben wij dan herschreven. Zodat mensen die tegenwoordig worden geroepen, opnieuw toegang krijgen tot al God’s leerstellingen. Het herschrijven van de hele literatuur van dhr. Armstrong, is mijn PERSOONLIJK VERHAAL—en waarom ik deze enorme taak beschouwde als een geweldige zegening, een buitenkans en een plicht, eerder dan een last of gewoon maar een verplichting!
De volgende tekst is persoonlijk—toch zal die u heel direct aanbelangen!
Ik heb vaak gedacht dat ik een bevoorrecht leven had. Natuurlijk is alleen al het wonen in een westerse natie, genieten van de geboorterechtzegeningen, voldoende om dit waar te maken. En het is zeker zo, door meer dan veertig jaar geleden geroepen te zijn in de waarheid, en in staat te zijn geweest Ambassador College (toen op het goede spoor) te doorlopen. Ik kan genieten van heel wat ervaring die mijn leven uitermate heeft verrijkt.
Ik werd gezegend om de wereld rond te reizen, heb een fantastische vrouw en drie kinderen—en nu al meerdere kleinkinderen. Ik ontmoette vele bijzondere mensen, wat ook deel uitmaakt van mijn ervaring. Mijn lijst van buitengewone zegeningen is eindeloos. Ik vermoed dat het merendeel van de lezers ook een lijst kan opmaken van privilegies, zegeningen en andere rijke ervaringen die hun leven boetseerden en typeerden.
Een gemeenschappelijke ervaring
Deze tekst beschrijft een heel ander en buitengewoon voorrecht dan ik voordien kende, en zelfs van kon gedroomd hebben. Laat me even uitleggen.
Kijk ten eerste naar een episode van het verleden waarmee vele lezers wellicht vertrouwd zijn. De Wereldwijde Kerk van God (WKG of WCG) publiceerde ooit een 58-delige Schriftelijke Bijbelcursus. Die werd dan vervangen door een 32-delige cursus (om tenslotte te eindigen in een cursus met amper 12 lessen).
De 58-delige cursus was anders. Die cursus vereiste dat de studenten passages opzochten en elementaire vragen schriftelijk beantwoordden. Want om de vier lessen werd een eenvoudige test afgenomen vooraleer de student kon verdergaan met de volgende vier toegezonden lessen. De heer Armstrong kende de grote waarde van het fysieke neerschrijven van God’s doctrinaire waarheden, in een logische volgorde. De Schriftelijke Cursus vereiste dit!
De meesten zullen deze oefening nooit vergeten, en velen hebben wellicht nog altijd hun oorspronkelijke handgeschreven antwoorden van deze eerste lessen. Ik zal de ervaring van al dit schrijven zeker nooit vergeten! (Ik was 17 jaar toen ik ermee begon en op school had ik voldoende gelegenheid om te schrijven). Mijn woorden gewoonweg lezen volstaat waarschijnlijk al om een zee van herinneringen op te roepen, en dat is precies wat ik nu probeer te doen—herinneringen ophalen!
Dit vraagt verdere uitleg.
Een moeilijke periode
Er waren nog drie andere momenten waarin ik betrokken was in een veelomvattende oefening die gelijkt op het schrijven van de oude Ambassador College Bible Correspondence Course.
Laat mij in het kort het tweede moment beschrijven. Ik deed iets in die aard. En de redenen daarvoor waren niet zo prettig. Tegen het einde van 1985, net voordat de heer Armstrong overleed, werd ik door zijn opvolger gedegradeerd nadat hij mijn pastorsambt systematisch had afgevlakt. Die man was uiterst ontstemd over mijn relatie met de heer Armstrong, en hij zei me dat ook openlijk. Toen dhr. Armstrong stierf, greep hij zijn kans.
Ik werd naar New York gezonden en achtereenvolgens tweemaal onder een man geplaatst die de instructie had gekregen mij zo weinig mogelijk te laten doen – “me een les te leren”, “me te breken”. Deze intens lastige beproeving duurde 4 1/3 jaar. Ik ging van een pastoraat van bijna 1.100 mensen (kort voor mijn overplaatsing) in een prachtig landsgedeelte ten westen van de staat New York naar een verantwoordelijkheid hooguit op het niveau van een diaken (dit is niet bedoeld om de belangrijke dienstverlening van getrouwe diakens neer te halen, maar slechts om de drastische verantwoordelijkheidsvermindering aan te tonen, nadat ik zo’n speciale en intensieve opleiding in pastorale dienstverlening had gekregen). Dit gebeurde allemaal terwijl ik moest dienst doen in een van de gevaarlijkste buurten op aarde!
Plots ontdekte ik dat ik veel tijd voor handen had – en niet door eigen keuze. Net zoals een gevangene in een cel, moest ik mijn tijd zien te vullen. En ik kwam tot de bevinding dat er één activiteit beslist wel het nuttigst was. Ik besloot alle essentiële Schriftgedeelten over christelijke groei en overwinnen bijeen te zoeken en handmatig neer te schrijven. Ik wist dat dit een reuzenwerk was, maar ik besloot dat de pluspunten ruimschoots zouden opwegen tegen de bestede tijd – tijd die ik had in overvloed. Ik zag de waarde in van een opfrisser van basisgegevens.
Nadat ik een onderwerp had gekozen (zoals vrede, geluk, wijsheid, geduld, enz.), zocht ik in de hele Bijbel elk afzonderlijk vers op dat betrekking had op dit onderwerp. Dit waren vaak vele honderden verzen. Vervolgens selecteerde ik per onderwerp een groot aantal (50-100 en soms zelfs dubbel zoveel) van de duidelijkste Schriftgedeelten, tot het onderwerp klaar was. Zo schreef ik bijvoorbeeld 121 passages onder de titel “Geloof en Vertrouwen” en 90 onder de titel “Vervolging, Beproevingen en Verdrukking”.
Het project begon stilaan een leven op zich te leiden. Ik ging door met een onderwerp tot ik uitkeek naar een nieuw. Uiteindelijk noteerde ik duizenden Schriftgedeelten. Dit werk duurde jaren en net vooraleer ik het kon voltooien werd ik opnieuw overgeplaatst.
Nu zie ik hoe waardevol deze vele uren en jaren waren die ik eraan besteedde. Het originele notitieboek heb ik nog steeds, en zo nu en dan herlees ik de verzen, zoals ook mijn eerste vrouw deed. Dit helpt mij om, bovenop andere voordelen, mij een uiterst vernederende periode in mijn ministry – en leven! – te herinneren toen omstandigheden mij dwongen om mezelf te begraven in dit project, deels om mijn ontmoediging en verveling te bestrijden.
Ik heb dikwijls nagedacht over deze langdurige en zeer lastige beproeving – en over de vele voordelen die ik verkreeg door dit werk; voordelen die me vandaag nog altijd voorthelpen. Even een voorbeeld. Deze oefening veranderde definitief mijn kijk op hoe God Zijn Woord samenstelde in ons belang. De plaats ontbreekt om al de prachtige lessen te vertellen die voortvloeiden uit dit Bijbelse opzoekingswerk. (U kunt waarschijnlijk soortgelijke ervaringen aanhalen bij het invullen van de oude College Correspondence Course). Achterom kijkend, heb ik er nooit aan getwijfeld dat God dit project had geïnspireerd. Een taak die voortkwam uit een onrecht en eerst een vloek leek te zijn, veranderde in een grote zegen. Later werd God’s rol zo duidelijk!
In die tijd kwam de gedachte niet bij mij op dat deze oefening mij zo erg dienstbaar zou zijn in de vele jaren voor de boeg. En dit omdat ik deze Schriftgedeelten geregeld luidop lees, soms in gebed, vanuit mijn oud gehavend notitieboek. De bladzijden zijn beduimeld, het valt uit elkaar van ouderdom en veelvuldig gebruik, en ik heb het al meermaals hersteld. Zoals het herbinden van een oude, favoriete Bijbel – wat ik ook al moest doen.
Om persoonlijke redenen zal ik er nooit mee stoppen deze verzen te herlezen, evenmin als stoppen met terugdenken aan de betreffende periode.
Twee lijvige boeken samenvoegen
De derde keer dat ik een dergelijk project ondernam verschillende niet veel van de andere keren – de 7-jarige periode om minstens 13 versies van het boek There Came a Falling Away [Er kwam een afvalligheid] te collationeren. Ook al heb ik deze boeken niet fysiek geschreven, de voorbereiding ervan vereiste diepgaand doctrinair onderzoek zoals nooit tevoren verricht. (Natuurlijk kreeg ik veel hulp van iemand die nu de verdienste opeist). Het opzoekingswerk en de lessen uit dit project hebben eveneens een onmetelijke waarde voor mij vandaag – en ik hoop ook voor u!
Het doorkammen van talloze boeken, boekjes, artikelen, tijdschriften en brieven om duizenden uittreksels te verzamelen was een uitzonderlijke reis, ook ter verduidelijking van het contrast met de valse doctrines waar de afvalligen mee voor de dag kwamen. Andere boeken voor de splintergroepen vereisten eveneens heel veel meer verzamelwerk voor een soortgelijk doel. Probeert u zich eens voor te stellen hoeveel tijd nodig was om deze edities voor te bereiden. Dit was echt wel een ongelooflijke ervaring.
Koningen in het Oud Testament
Alvorens de vierde keer te beschrijven waarop ik een soortgelijk project ondernam, lees eerst Deuteronomium 17:14-20:
“Wanneer gij zult gekomen zijn in het land, dat u de heere, uw God, geeft, en gij dat erfelijk zult bezitten en daarin wonen, en gij zeggen zult: Ik zal een koning over mij stellen, als al de volken, die rondom mij zijn; Zo zult gij voorzeker tot koning over u stellen, die de heere, uw God, verkiezen zal; … Maar hij zal voor zich de paarden niet vermenigvuldigen, en het volk niet doen wederkeren naar Egypte… Ook zal hij voor zich de vrouwen niet vermenigvuldigen, opdat zijn hart niet afwijke; hij zal ook voor zich geen zilver en goud zeer vermenigvuldigen. Voorts zal het geschieden, als hij op de stoel van zijn koninkrijk zal zitten, zo zal hij zich een dubbel van deze wet afschrijven in een boek, uit hetgeen voor het aangezicht der Levietische priesters is; En het zal bij hem zijn, en hij zal daarin lezen al de dagen van zijn leven; opdat hij den heere, zijn God, lere vrezen, om te bewaren al de woorden van deze wet en deze inzettingen, om die te doen; Dat zijn hart zich niet verheffe boven zijn broeders, en dat hij niet afwijke van het gebod, ter rechter- of ter linkerhand; opdat hij de dagen verlenge in zijn koninkrijk, hij en zijn zonen, in het midden van Israël.”
Dit is een echt fascinerende passage uit het Oud Testament. (U kunt zien waarom ik hier speciaal naar verwijs). Probeert u zich eens voor te stellen wat het voor de koningen van Israël en Juda betekende om deze taak uit te voeren. Iedereen was op de hoogte van dit opgedragen gebod—dat van alle koningen werd verwacht. Er werden waarschijnlijk vaste tijdstippen aangeduid waarop de vijf Boeken van de Wet (Genesis tot en met Deuteronomium) werden gekopieerd door elke koning in zijn eigen handschrift. Miljoenen mensen moeten op de hoogte zijn geweest van de verplichting die de koning had, en van de uurregeling die dit met zich meebracht.
Een kopie van de Pentateuch maken was op zichzelf al een enorme taak, te bedenken dat de balpen nog niet was uitgevonden. En de kwaliteit van het papier liet ook te wensen over. We kunnen alleen maar raden hoe lang het voor iedere koning duurde om deze opdracht te vervullen. Stelt u zich eens voor. Zijn ‘secretaris’ moet zijn afspraken hebben geregeld rond deze taak. Zijn onderdanen moesten ongetwijfeld af en toe wachten, zoals ook vandaag bij elke afspraak, tot de koning zijn dagelijks schrijfwerk had voltooid vooraleer hen te ontvangen.
Na het kopiëren van de wet moest de koning die niet opbergen maar regelmatig lezen! Nogmaals, uit eigen ervaring begrijp ik nu beter hoe deze handgeschreven kopie de koning zijn hele leven nuttig kon zijn.
Bovenop het feit dat dit de koning een diepere vrees voor God gaf (vers 19), was het ook de bedoeling hem nederig te maken (vers 20)! Denk er aan, niemand anders dan de koning was opgedragen dit te doen. En alle heidense koningen die Israël omringden, moeten op de hoogte zijn geweest van deze taak, en ook dat geen van hun “goden” hetzelfde van hen verlangde. Ook moeten Israëlitische koningen geweten hebben dat de andere koningen op de hoogte waren van deze vreemde en lastige opdracht.
Ook al moet het inderdaad hebben aangevoeld als een grote last, God wist dat deze opdracht meerdere bedoelingen had voor hen die Zijn opdracht getrouw uitvoerden (ongetwijfeld hebben bepaalde koningen zich ertegen verzet en het genegeerd).
Beslissing inzake copyright
Bekijken we deze opgave eens vanuit een ander, maar verwant, perspectief. De meeste mensen in splintergroepen zijn ervan op de hoogte dat op 18 september 2000 een Californische rechtbank (en meer bepaald the Ninth Circuit Court of California) vonniste dat het een copyrightinbreuk was, en daarom tegenstrijdig met de federale wetgeving (voor iedereen die niet de copyrighthouder was) om de oude literatuur met God’s waarheden letterlijk te reproduceren, in de exacte bewoordingen van dhr. Armstrong. Deze tekst heeft er al tweemaal naar verwezen. Al had ik me aan deze uitspraak kunnen verwachten (destijds om diverse redenen), toch viel het mij ontzettend zwaar om dit nieuws te horen – en zelfs nog veel zwaarder om dit persoonlijk te aanvaarden.
Ik had gewenst dat dit vonnis in een totaal andere richting was uitgedraaid en bleef dat vaak voor mezelf herhalen, toen bleek dat het een “twee tegen een” beslissing was van twee rechters ten gunste van de Wereldwijde Kerk van God, en hoe dit verstrekkende besluit berustte op de opinie van één man – één enkel menselijk wezen! Uiteraard gingen er allerlei emoties in mij om – en sommige niet heel positief.
Ik zei tot mezelf dat als een rechter – GEWOON EEN MAN! – anders had beslist, ik niet alle boeken en boekjes die dhr. Armstrong publiceerde (plus vele van andere auteurs) had moeten herschrijven. En dat die hadden kunnen in mindering worden gebracht van de vele literatuur die hem niet gevraagd werd te schrijven, maar mij wel!
Het duurde weken vooraleer de schok en het gewicht van die reuzengrote taak een concrete gestalte kreeg in mijn gedachten. Natuurlijk moet ik er nu vlug aan toevoegen dat ik over dit gevoel heen ben, ook omdat ik deze opdracht heb volbracht. Maar toen was ik verbouwereerd en overweldigd voor het werk dat voor de boeg lag. Iedereen zou zo zijn!
Ik bleef maar in gedachten bezig wat dit allemaal impliceerde: Tientallen verschillende soorten publicaties, met duizenden bladzijden, en tienduizenden uren werk om die taak te voltooien.
Dat zou jaren vragen, en ik was er niet zeker van of we die jaren wel hadden! Daarbij vroeg ik me af wie me zou helpen.
Waarom?
Wij zouden moeten bespreken waarom God dit toestond, of – en ik twijfel daar niet aan – eigenlijk rechtstreeks veroorzaakte wat er gebeurde. Vanzelfsprekend, als “Het hart des konings in de hand des HEEREN is… hij neigt het tot al wat Hij wil” (Spr. 21:1), dan had God de uitspraak waar we allemaal op hoopten en voor baden gemakkelijk hebben kunnen beïnvloed. Maar dit was duidelijk niet Zijn wil. Later was ik ervan overtuigd dat er vele redenen zijn waarom God de uitspraak leidde zoals die verliep.
ten eerste, het zou veel te gemakkelijk voor ons – en voor mij! – zijn om alles wat de heer Armstrong schreef simpelweg te kopiëren. Zoals sommigen weten, waren we daar al mee bezig. We hadden al 11 boekjes herdrukt, en hadden er gemakkelijk mee kunnen doorgaan.
ten tweede, vele mensen in andere groepen zouden zien dat wij bereid waren te doen wat veel grotere en veel meer welstellende organisaties niet zouden doen, en waartoe ze ook niet gemotiveerd waren om te doen!
ten derde, vanuit een noodzaak. De waarheid moet nu op een merkelijk andere wijze verwoord worden dan vroeger. We hadden gewoonweg geen keuze. Terwijl mijn schrijfstijl verschilt van die van dhr. Armstrong, geeft ze “een andere kijk” op dezelfde waarheden – wat nuttig kan om die doctrines wat aan te scherpen in de geest van de lezers die ze opnieuw onder ogen krijgen.
ten vierde, vele oudere broeders die de originele teksten misschien nooit herlazen, komen nu mogelijk op het idee om deze waarheden in de nieuwe boeken, boekjes en artikelen opnieuw te onderzoeken. Nu kunnen ze moeilijker zeggen “Ik weet wat in dit boekje staat. Ik heb het al gelezen.” Het geheugen kan opgefrist worden.
ten vijfde, het herschrijven van de hele literatuur zou fungeren als een baken voor hen die willen weten waar de hele waarheid nog altijd wordt onderwezen! Voor wie het onderscheid kan maken zou de geleverde inspanning “een stad op de heuvel” worden waar je niet kunt naast kijken. Dit project zou ons apart zetten als niets anders, en God wist dat!
ten zesde, het besef dat wij alle leerstellingen van God moesten herschrijven, gewoon omdat wij niet beschikten over het copyright, zou de kostbare waarde ervan nog meer beklemtonen nu de meeste van dhr. Armstrong’s boeken en boekjes niet langer vrij beschikbaar zijn. Wat wij als vanzelfsprekend aanvaardden zou nu aan belang herwinnen.
Nog meerdere redenen zouden kunnen worden opgesomd. Maar voor het ogenblik wil ik me toespitsen op de zevende reden, die waarschijnlijk alleen op mij toepasselijk is.
Alleen de fysieke handelingen om vele duizenden bladzijden (bovenop de meer dan 2.100 pagina’s tellende SEP geschriften) van boeken, boekjes en artikelen te herschrijven was een uitdaging op zich. Elk project bracht eigen moeilijkheden met zich mee. Alleen al de selectie van de meest gepaste bewoording om de Bijbelse leer zo optimaal mogelijk weer te geven, als de spreekwoordelijke “nagel op de kop” slaan – terwijl het tegelijkertijd verboden was de formidabel gevatte bewoording van dhr. Armstrong zelf te gebruiken – was een onbeschrijfelijk moeilijke opdracht!
Probeer het u eens voor te stellen!
Van onschatbare waarde!
Het proces dat ik moest doorlopen om dit te bereiken, is voor mij meer waard dan al het goud van Fort Knox en van Salomo’s tempel samen! Ik hoop dat u kunt begrijpen en naar waarde schatten hoe oprecht ik deze uitspraak meen. Dagelijks putte ik inspiratie en kracht uit doctrinaire kennis, terwijl God mij hielp om elk nieuw project aan te pakken. Nogmaals, ik vind het moeilijk om de juiste bewoordingen te selecteren die ook nu weergeven waarom ik dit als het grootste voorrecht in mijn leven beschouw, en allesbehalve een last!
(In het boek “zalf uw ogen” - Christus’ Waarschuwing aan Zijn Volk, leg ik het unieke geestelijke proces uit gerelateerd aan het Griekse woord dokimos, en het verband met de titel die het hele proces beschrijft. Als u het boek leest, is het van vitaal belang deze cruciale passage aandachtig te bestuderen).
Net zoals de koningen in Israël verootmoedigd werden door het kopiëren van de wet, was de taak om al de waarheden van God te herschrijven echt – echt wel! – verootmoedigend. Het is niet eenvoudig om precies uit te leggen waarom, maar het was zo. Ik wist dat God me gebruikte. Het bestuderen en opnieuw bestuderen van de leerstellingen die dhr. Armstrong onderwees, en ze dan neerschrijven, gevolgd door meermaals nalezen, dus het geschrevene veelvuldig lezen en herlezen, heeft mijn kennis van God’s doctrines onbeschrijfelijk veel kracht bijgezet. Dat liet me natuurlijk achter in een betere positie om die doctrines doeltreffend te onderwijzen en te verdedigen.
Nooit tevoren heb ik zoiets als dit ervaren in mijn leven, en dat zal ook niet meer gebeuren. Ik herhaal, het is een gevoel van een grote zegening en een groot voorrecht – en een gevoel van verootmoediging – om daarvoor te zijn gebruikt!
Een inspirerend, wonderbaarlijk gebeuren
Maar de wijze waarop dit hele gebeuren verliep, was ook al een wonder in de meest waarachtige betekenis. De eigenlijke methode die God aanwendde om me te helpen, werd op zichzelf een verbazende inspiratiebron voor mij – en ik hoop dat dit voor u ook zo wordt. Daarom las ik een beknopte beschrijving in. De inlassing is ook bedoeld om wat bijkomende lessen te geven aan hen die het Werk van God beschuldigen.
U kunt er misschien bij stilstaan om uzelf af te vragen hoe het komt dat vele duizenden bladzijden van boeken, boekjes en artikelen konden herschreven worden in ongeveer vier en half jaar (en met de hulp van slechts een beperkte staf). Nogmaals, daarbij hoorde veelvuldig nalezen; gewoonlijk vele, vele, malen. Met omvangrijkere edities als resultaat, precies zoals dhr. Armstrong ook bepaalde van zijn boeken en boekjes uitbreidde en verbeterde – maar dan wel over een periode van 52 jaar.
Voeg daarbij het feit dat, in diezelfde periode, ook de meeste boeken voor de splintergroepen werden geschreven (en die werden eveneens meermaals uitgebreid). Plus het feit dat er een aantal boeken en boekjes waren die dhr. Armstrong kon doorgeven aan andere schrijvers op een wijze die voor mij niet mogelijk was.
Bovendien waren er bepaalde bijkomende boeken en boekjes, samen met wat artikelen, over diverse andere belangrijke aspecten van de waarheid, die nooit eerder geschreven waren, met omstandigheden die dit in dit tijdperk noodzaakten. Zo moest ik er meerdere schrijven. Ik moest ook alles wat geschreven werd door elke andere schrijver heel aandachtig nalezen. Zodat alleen al dit laatste gebeuren het schrijven van twee miljoen woorden inhield, en het corrigeren van nog eens een miljoen woorden méér.
Al kunnen sommige lezers twijfelen aan de volgende uitspraak, toch komt ze hier: Alle boeken, boekjes en artikelen uit het verleden die ik te herschrijven had, werden allemaal gemaakt met zo goed als geen notities. Ik had geen tijd om die voor te bereiden. Met alleen maar een Bijbel in de hand en occasioneel wat strookjes papier, dicteerde ik de woorden letterlijk, zin per zin, paragraaf per paragraaf, sectie per sectie, en vaak ook hoofdstuk per hoofdstuk – terwijl mijn vrouw elk woord geduldig typte. Lange gedachtegangen doken in me op terwijl ik sprak. En vele van die lange ‘gedachtetreinen’ kwamen er op manieren en snelheden die veruit overschrijden wat gelijk welke mens kan beramen zonder God’s speciale interventie – onmogelijk zonder rechtstreekse goddelijke inspiratie!
En ik bedoel echt wel onmogelijk!!!
Meer dan 25.000 uren
Dit ongelooflijke verloop overspande een periode van om en bij 25.000 uren, bij mijn eerste vrouw en mij. Omdat zij een heel snelle typiste was (en ik ben er van overtuigd dat God haar geweldige steun verleende in het kader van deze dienstverlening), was ik in staat om soms met enorme snelheid een taak te volbrengen die wegens tijdsgebrek geen nieuwe periode van 52 jaar toeliet – zoals indertijd bij dhr. Armstrong. God wist dat het tijdperk kort was – dat een “kort werk” in Zijn bedoeling lag – en dat Hij moest interveniëren op de krachtigste wijze om me te helpen de opdracht te volbrengen. Dit impliceerde dat Hij zowel mijn vrouw als mij een bijna ongelooflijke volhardingskracht gaf om er dag in dag uit mee door te gaan – en dat jaren aan een stuk!
En toch spotten onze vijanden er mee.
Als de lezer hierover wil nadenken, en de dingen echt diep wil afwegen, dan wordt het duidelijk dat er gewoonweg geen andere manier had kunnen bestaan om dit te voltooien. Het prijkt als een torenhoog mirakel op zich, dat aantoont dat God dit Werk leidt!
En toch, ik herhaal, spotten onze vijanden er mee.
Al vroeg ontwikkelden mijn vrouwen ik een vernuftig systeem waarbij zij, aan de hand van een reeks fysieke signalen en gesproken termen van één woord, kon weten wanneer ik een complexe gedachtetrein voor ogen had. Dan wist zij dat zij moest typen zonder onderbreking. Meermaals wist ik dat God’s Geest gewoon de ene gedachte na de andere in mijn geest bracht, vaak gerangschikt als vele auto’s achter elkaar op een goederentrein. De gedachten bleven maar komen en komen, uren en uren en uren aan een stuk, over een periode van dagen, weken, maanden – en uiteindelijk jaren – tot alle publicaties voltooid waren. Natuurlijk was het nodig, zoals bij elke schrijver en zoals ik al uitlegde, de tekst achteraf duidelijker, krachtiger, compacter en in’ t algemeen beter te maken via herhaald nalezen en corrigeren tot ieder werk voltooid was, en drukklaar.
Niemand zou kunnen verklaren wat er alleen al op het menselijke niveau gebeurde – met menselijke kracht of “drijfkracht”. Geen enkele hoop klei had kunnen doen wat ik te doen had – en dat impliceert zeker mezelf! (Hetzelfde geldt voor mijn vrouw). De erkenning dat iemand rechtstreeks door God wordt gebruikt om iets te doen dat gewoonweg niet kan gedaan worden op menselijke kracht – en voor een zo supreem belangrijke taak! – is wat deze ervaring me zo nederig maakte, en me tegelijk ook zo inspireerde. Als dit waarachtig begrepen wordt, dan is er niet de minste ruimte om op te scheppen.
Even terloops voor onze beschuldigers en vervolgers om hun aanvallen te bekijken vanuit het volgende perspectief: Terwijl u me mogelijk in diskrediet tracht te brengen, bezorgen uw aanvallen me juist “te veel krediet”. Wanneer u suggereert dat zowel ik als mijn vrouw dit op onszelf hadden kunnen doen, al is het maar een fractie ervan, dan gaat u er onbewust van uit dat een mens in staat zou zijn te doen waartoe in feite geen mens in staat is te doen. Geen moment zou dit allemaal mogelijk zijn geweest zonder de voortdurende wonderbaarlijke hulp van de Almachtige God – en ik zou nooit zo arrogant of verwaand willen zijn te geloven dat ik dit allemaal gedaan kreeg door “fysieke brainpower”.
Aanvallers: Herlees Matheüs 12:31-32 en Handelingen 5:34-39 – en pas dan goed op waar u tegen spreekt!
Aan al de anderen: Als u uw ogen aan het zalven bent, moet u goed overwegen bij welke organisatie u beslist aan te sluiten. U zou dan ook het verslag dat u zopas las in overweging moeten nemen als u zoekt waar de hand van de Almachtige God vandaag waarlijk werkzaam is.
Zorg dat u uitkijkt naar de juiste zaken!
Laten we nu over ù praten
Het merendeel van deze tekst was oorspronkelijk geschreven voor leden van De Herstelde Kerk van God. Maar deze tekst is toepasselijk op iedereen die de Geest van God heeft.
Het duurt minder dan een uur om een van onze boekjes door te lezen, afhankelijk van de grootte. Als onze stafmedewerkers vele uren kunnen besteden aan opzoekingswerk, het schrijven, herschrijven, corrigeren, vormgeven, drukken, en uiteindelijk verzenden van deze boekjes, dan kunnen zij die belijden van God’s onderricht te houden beslist de tijd nemen om ze te lezen. Zoals trouwens ieder lid deed (of zou moeten gedaan hebben) toen hij of zij voor het eerst God’s Weg leerde. Voor wie dit deden was dat enorm waardevol. (Nieuwe HKG leden zijn vrij om gelijk welk of al ons materiaal – verspreid over de tijd – aan te vragen; en dit materiaal wordt vermeld in een mooie en uitgebreide catalogus die automatisch wordt mee gestuurd bij ons Splinter Packet).
Bekijk de afvalligheid vanuit een finaal perspectief. Als meer mensen de tijd hadden genomen om de literatuur van dhr. Armstrong geregeld te herlezen, zouden er méér mensen hebben vastgehouden aan de waarheid toen de afvalligen die overboord gooiden – en toen ook de leiders van de splintergroepen vele ware doctrines selectief schiftten. Tragisch genoeg zijn er vele broeders die zich herinneren hoe zij alle literatuur van dhr. Armstrong fysiek weggooiden omdat de afvalligen dat vroegen – iets wat zij nu erg betreuren.
Hebt u er ooit over nagedacht hoe belangrijk het is om God’s vele waarheden aandachtig te herlezen om “vast te houden” (Openb. 3:17)? Of dat God het essentieel vindt dat u dit regelmatig doet?
Zou u daar nu nog aan twijfelen?
Neem ook de tijd om relevante verzen te herlezen die u gaan helpen veel beter “de gezonde leer te verdragen” – terwijl vele mensen rondom u zich keren naar een eindeloze variëteit van “fabels” (2 Tim. 4:1-4).
Aan de leden van De Herstelde Kerk van God heb ik uitgelegd dat een mens gemakkelijk vervalt in het gevaarlijke patroon van niet alles wat uitkomt te lezen; elk boek, boekje, artikel of andere publicatie (tijdschriften, Bijbellessen, enz.). En ik heb ook uitgelegd dat zij met alle macht zouden moeten weerstand bieden tegen deze verleiding!
Zo was er jaren geleden, bijvoorbeeld, een man die De Herstelde Kerk van God verliet omdat hij de Nieuwe Maan wou vieren. Tegelijkertijd kwam hij dan plots tot het besluit dat “dhr. Armstrong verkeerd was inzake minstens twaalf andere doctrines”. Wij merkten toen dat hij nooit had bewezen dat dhr. Armstrong de finale Elia was alvorens zich aan te sluiten bij De Herstelde Kerk van God, of dat de waarheid alleen maar via apostelen in de Kerk komt – maar hij liet ons wel geloven dat hij dat gedaan had. Toen hij begreep dat hij dit moest bewijzen besloot hij, na enige overweging, dat hij niet geïnteresseerd was om dit te bewijzen. Omdat hij “wist” dat dhr. Armstrong fout was op zovele punten – zijn eigen menselijke redenering en eigen gevoelens waren de bron van zijn overtuiging – oordeelde hij dat hij onmogelijk de Elia was geweest. Dat liet hem toe, en plaveide eigenlijk de weg, te vervallen in enkele van zijn verkeerde ideeën nadat hij bij ons kwam.
Als hij de tijd had genomen om grondig te bewijzen waarom hij hier zou moeten zijn en waarom hij God’s waarheid voortdurend opnieuw moet bewijzen, dan had hij een veel grotere kans gehad om de test – die hem nu wegveegde in dwaling – te overleven!
Boekjes, boekjes, artikelen, Bijbellessen en tijdschriften stromen uit het Hoofdkantoor van De Herstelde Kerk van God. Neem de beslissing die allemaal te lezen! Ze werden geproduceerd door uiterst ijverige stafmedewerkers die vele duizenden uren doorwerken om u te voeden “tot u vol bent”. Een liefdevolle God biedt u een tweede opportuniteit om te koesteren wat u wellicht als vanzelfsprekend hebt aangenomen.
Een flagrante slechte dienst
U zag dat dhr. Armstrong er constant over sprak hoe ons hart in de waarheid en in het Werk van God moet zijn. Hij heeft dit zeker wel honderden malen gezegd en geschreven tot de broeders. Dat was het voortdurende thema van vrijwel al zijn brieven aan de medewerkers – en dat was het thema dat zin gaf aan zijn leven. Ook aan het onze.
Laten we Deuteronomium 17 nu eens anders verwoorden vanuit het perspectief van het Werk. Bewijs uzelf een gevaarlijke slechte dienst door niet de tijd te nemen om “de woorden van de wet [opnieuw] te kopiëren” – alles in herinnering te brengen en in overweging te nemen wat u werd geleerd over het belang van God’s Werk – en daarbij mogelijk toelaat dat uw hart “zich opricht boven uw broeders” in Laodiceaanse zelfgenoegzaamheid.
Als dat gebeurt, kan God niet langer met u werken omdat Hij de hovaardige weerstaat en alleen maar de nederige genade geeft (Jak. 4:6). Zoals het geval bij de koningen van Israël en Juda, zult u dan al vlug ophouden God te vrezen, en afdrijven van Hem “alle dagen van uw leven” te dienen. EN dit betekent dat u belangstelling zult verliezen in de Grote Opdracht om mee te helpen aan de verkondiging van het Koninkrijk van God en de overige waarheid van God aan de wereld. Evenals het uitvaardigen van de finale, meest ernstige waarschuwing ooit aan de naties van Israël en de broeders van de laatste era!
Geloof deze dingen – en handel er naar!
